پیگیری حقابه ایران از رودخانه هیرمند افغانستان در روزهای اخیر همراه با انتشار گزارشهایی مبنی بر توافق ۲کشور برای اعزام یک هیات ایرانی به افغانستان بوده است.
حبیبالله دهمرده نماینده زابل و زهک عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس چشمانداز پیگیری #حقابه_هیرمند را چندان روشن نمیداند، اما راهکارهای جایگزین را مطرح میکند.
همانطوری که #مصر براساس رودخانه #نیل بنا شده است، سیستان هم براساس رودخانه #هیرمند در تاریخ بنا شده است؛ انبار غله #آسیا بوده است و این در کتابها زیاد آمده است. باید وضعیت رودخانه هیرمند قبل از بند کمالخان و بعد از بند کمالخان را با هم مقایسه کنیم.
در سال۱۳۵۰ در #سیستان_و_بلوچستان خشکسالی آمد؛ ۶ماه آب رودخانه خشک شد و مردم از آنجا کوچ کردند. مردم به دشت گلستان و ترکمنصحرا رفتند. تشکیلات متوجه شد که دیگر سیستانی در کار نیست.
حکومت تصمیم گرفت که مردم منطقه را مشغول کند، مثلا لایروبی انهار را به آنها بسپرد، انهاری که آبی نداشتند. آن موقع لایروبی بهصورت دستی و با بیل و کلنگ انجام میشد؛ تصمیم گرفتند مردم را مشغول کنند، یک کارت به آنها بدهند و آخر هر هفته ۱۵۰کیلوگرم گندم هم به آنها بدهند.
این کار بیشتر اسمی بود و قرار بود انجام دهند تا مردم در سیستان بمانند. برخی این ۱۵۰کیلوگرم را نان میکردند و برخی دیگر میفروختند. به کلیه مردان هم اعلام شد بیایند ژاندارم شوند.
حکومت اینگونه جمعیت باقیمانده را مشغول کرد. تفنگ و یونیفرمی به مردان میدادند؛ صبحها یکی دو دقیقه رژه میرفتند و پولشان را میگرفتند. در این برهه گاو و گوسفند مردم رها شد و دریاچه هامون هم خشک شد. قیمت یک کیسه کاه به اندازه ۵گوسفند بود.
بعد از ۶ماه رودخانه برگشت و زندگی دوباره احیا شد. این جریان تا ۲دهه قبل که بند کمالخان را ببندند ادامه داشت. هر سال ۳ تا ۴میلیارد مترمکعب آورده رودخانه حاصل از سیلابهای ۳ تا ۴ماهه بود.
از حدود ۳۰سال قبل انگلیسیها طرحی داشتند که مردم را از سیستان کوچ دهند، چون سیستان سرزمین آبادی است و مردمان سلحشوری دارد.
تنها درآمد مردم سیستان از کشاورزی و دامپروری بوده است و کارخانهای هم ایجاد نشده است. بند کمالخان را در سال۱۴۰۱ بستند و ۱۰میلیون مترمکعب آب، یعنی تقریبا هیچ، به ما دادند. /رویداد24