هدف این گزارشها البته نمایش این نکته بود که نباید از داشتن فرزند واهمه داشت و هستند خانوادههایی که با وجود جمع زیاد و امکانات اندک، خوشبختی را در جمع خود تجربه کرده و میکنند شاهد برپایی سمینارها و سخنرانیها و بازتاب گفتگوهایی در رسانههای مختلف بودیم که خطر پیری جمعیت را گوشزد کرده و هشدار میدادند با این نرخ جمعیتی تا دو دهه دیگر #رشد_جمعیت کشور به صفر میل میکند و در آیندهای نزدیک نرخ جمعیت بالای ۶۵سال کشور که حال حدود ۷ درصد است، به بالای ۲۰ درصد خواهد رسید و ما فرصت طلایی پنجره جمعیتی را از دست خواهیم داد.
#مجلس و #دولت هم مصوباتی در این رابطه داشتهاند؛ از جمله افزایش #وام_ازدواج و #تسهیلات #فرزندآوری و تخصیص خودرو دولتی در طرح #جوانی_جمعیت . استدلال مقامات البته مبنای نادرستی ندارد. آمارها به ما میگویند که نرخ فرزندآوری به پایینتر از نرخ جایگزینی که باید حداقل ۲.۱ باشد سقوط کرده است و باید برای آن عاقلانه اندیشید.
اما از یک نکته نباید غفلت کرد و آن توجه به ریشههای ایجاد این وضع و معرفت صحیح نسبت به آن و پس از شناخت علل و عوامل ایجابی آن، برنامهریزی و طراحی و مهندسی و هدفگذاری مناسب برای اصلاح آن است.
نکته نخست آنکه نه باید خطر را بیش از حد بزرگ نشان داد و مرتکب شتاب و عجله و بینظمی در اقدام شد و نه آن را کوچک شمرد و بیتوجه از آن عبور کرد. اینکه چند یا چندین خانواده پرجمعیت را که هیچ مشکلی ندارند و با فرزندان زیاد با چالشی هم روبرو نشدهاند معیار قضاوت یا الگو قرار دهیم یا گمان کنیم راهحل تنها فشار بر شبکه بانکی برای افزایش تسهیلات قرضالحسنه ازدواج یا وام کمبهره فرزندآوری یا فشار به صنعت خودرو برای تخصیص خودرو زیر قیمت بازار و تشویقهایی از این دست است و با این اقدامات مشکل حل میشود، به منزل مقصود نخواهیم رسید.
یکی از علل ایجابی این مشکل را بسیاری سقط جنین و آمار بالای آن دانستهاند که البته گرچه آمار دقیقی در این رابطه در دست نیست، اما میتوان حدس زد که آمار بالایی است. اما چرا نباید ریشهیابی شود؟ با وجود اعتقادات مذهبی جامعه و نیز اکراهی که خود خانوادهها به ویژه مادران در ارتکاب این گناه دارند و رنج و عذاب وجدانی که تحمل میکنند، چرا تن به چنین کاری میدهند؟ اینکه همه اینها را بیعاطفه یا بیمسئولیت و راحتطلب بدانیم و بخوانیم ره به خطا بردهایم. /بهارنیوز