نگاه دولتها در هر کشوری به سیاست خارجی به طور عمده تدبیر مدیریت اجرایی در دو ساحت است. اول ساحت منطقهای با تنظیم روابط دو و چندجانبه با همسایگان برای حفظ امنیت منطقهای (جمعی) که همواره با داشتن و استمرار روابط دو و چند جانبه دولتهای منطقه (در پیمانهای مشترک) هدفگذاری میشود. دوم، #روابط_بین_المللی که در تنظیم برنامههای #سیاست_خارجی همواره «#منافع_ملی » هر دولت و کشوری بسته به جایگاه تعاریف تأثیرگذاریهای آنها در ساحت بین المللی تنظیم و اجرا میشود.
در این میان و در پایان این نوشته شاید تذکاری به #اردوغان که با انتخابات اخیر #ترکیه شده است، آن هم با رأی شکننده و در ایران از پیروزی او استقبال شد، ضرورت داشته باشد. گمان نویسنده محک چنین بود که اولین دیدار و سفر اردوغان به تهران خواهد بود، اما او به #باکو رفت و در مصاحبهای در کنار «#علی_اف » که نماینده رژیم صهیونیستی در سفارتخانه اسرائیل در باکو را «مبسوط الید» کرده است.
کلماتی علیه ایران بیان کرد که هیچ انتظارش نبود! گمانم این بود که اردوغان تاریخ میداند و تقابل دوران عثمانیها با ترکیه از سوی آذریهای ایرانی در دوران صفویه را خوانده است. شاید مهمتر از آن تاریخ مشروطه ایران را میداند! که ایران وطن اجدادی آذریهاست؛ و البته حمایت جمهوری اسلامی ایران از پدر علی اف، هنگامی که باکو را از دست داد و در نخجوان پنهان شد ـ
نگارنده محک خود از علی اف پدر «الهام اف» شنیدم که خطاب به «حسناف» وزیر خارجه وقت آن کشور گفت که اگر حمایتهای آقای هاشمی رفسنجانی از او هنگامی که در نخجوان پنهان شده بود، نمیبود، از گرسنگی تلف میشد!
سخنان اردوغان در سفر به باکو موجب رنجش ملت ایران شده است. او میداند که در بحران مالی و اقتصادی که اکنون گرفتارش است، ایرانیان چگونه با سرمایه مالی خود به ترکیه کمک میکنند! به هر حال این «گلایه» برادرانه و دوستانه از «اردوغان» آن هم هنگامی که سیاست محوری دولت ما «تنشزدایی» است و نه «تنش آفرینی» تنها کاری است که گفتهاند «عاقل را اشارهای بس است!» /رویداد24